Saar van de Leest woonde 25 jaar als kraker, maar in de beste verstandhouding met de achtereenvolgende eigenaren, in Villadelfia, op de kaai naast het Loodswezen. Ze werkte er samen met de Zomer van Antwerpen. Toen het huis niet meer bewoonbaar was kwam ze, als tijdelijke tussenoplossing, bij Ercola terecht. Ze werkt er nu al twee en een half jaar.
Als herinnering aan haar opa leerde ze klarinet, Nu ook cello, waarmee ze ooit op een eiland een concert bracht alsof je walvissen uit de zee hoorde. Wat ze zo fijn vindt om met 30 andere kunstenmakeers op dezelfde plek te zitten, is dat men mekaar voedt. Saar: “In mekaars atelier ontdekt je andere dingen, waardoor je je eigen discipline anders gaat bekijken, meer mogelijkheden ontdekt.”
Meer info over de burgerparticipatie van Ercoland om het pand aan te kopen, zodat de de kunstenaarscoöperatie niet zou verdwijnen vind je op de link in onderstaande opmerking.