Waarschijnlijk kent u hem wel. Een bekend gezicht in de Antwerpse straten, altijd netjes uitgedost en straalt vriendelijkheid uit. Of u kent hem als pianist in diverse clubs. Speelt alle stijlen, maar geen jazz. Speelt graag klassiek met een moderne twist. Of omgekeerd. Toverde o.a. drie jaar lang lyrische klanken tijdens de nocturnes in het KMSKA. Zijn klein geluk, waar hij gelukkig van wordt? Nee, niet meteen muziek. Maar …. klokken herstellen.
Roger Van den Brande: “Ik ben altijd erg zenuwachtig van nature. Ik wilde een cursus klokkenmaker volgen, maar die werd afgelast. Ik ben dan maar zelf met logisch verstand beginnen prutsen aan klokken. Ik wordt daar ontzettend rustig van. Want je moet geduld hebben om ze terug aan de praat krijgen. Da’s mijn klein geluk, voorzichtig zitten prutsen aan een ingewikkeld mechanisme. Onlangs kocht ik een pendule, compleet foutu, deed niks meer. Maar ik kon een gelijkaardige pendule op de kop tikken. Voor de onderdelen. En zo heb ik ze terug aan de praat gekregen. Da’s als een overwinning, die me gelukkig maakt.”