Het was me ’t weekendje wel ten zuiden en ten noorden van Sint-Andries. In Sint-Andries zelf gebeurde niets, behalve de rommelmarkt ter gelegenheid van de autoloze zondag.
Zaterdag was ik de hele dag in touw in het Zuiderpershuis voor de Beweegdag 55+ met demonstraties van yoga tot lijndans en infosessies omtrent voeding, gezondheid en fitheid. Te onthouden: er bestaat geen slecht weer, enkel slechte kleren. Ik volgde een half uur durende ademyoga en verschillende infosessies over bewegen om elegant oud te worden.
Goed in tikfouten
’s Anderendaags was er in en om het Zuiderpershuis de Vrijwilligersmarkt met een aanbod van zo’n 60 organisaties. En om 14u werd in het Zuidparkaan de Waterpoort het gedicht VERLIEFD van Eddy Van Vliet onthuld op de cirkelvormige bank. De bank is ontworpen door architect Descombes.
Lien Van de Kelder (actrice, juriste en politicus), die eerst nog bij Zuiderzinnnen op het hoofdpodium aan het KMSKA had gezongen met Jan De Smet (musicus, zanger, accordeonist, ukelelespeler en componist), deed de openingstoespraak, gevolgd door districtsburgmeester Paul Cordy en Benno Barnard (schrijvende en dichtende Nederbelg). Na afloop moest Lien Van de Kelder snel met de fiets naar het Conscienceplein waar ze het feest van Ercola, nu Ercoland, opluisterde met een speech. (Uitgeberide fotoreportage hiervoor volgt nog) Drie jobs op één weekendmiddag, da’s het leven van een schepen voor cultuur. Op de Grote Mark kruisend wuifde ze vanop haar fiets, want een uur geleden had ze me nog gezegd dat ik in een vorig artikel haar naam verkeerd had geschreven. Daar ben ik inderdaad goed in, in tikfouten. Want altijd te rap.
Voor de twee dochters van Eddy Van Vliet, kleindochter en twee kleinzonen was het een fijn moment om een gedicht van hun vader en grootvader te zien vereeuwigd op een bank in het Zuidpark.
Max Temmerman (auteur en directeur van schouwburg De Kern in Wilrijk), had al heel lang het idee om een gedicht van Eddy van Vliet in de publieke ruimte te plaatsen.
Michaël Vandenbril, dichter, curator en jurist leidt de stedelijke dienst Antwerpen Boekenstad, organisator van literaire evenementen en wiens gedichten reeds in 8 talen zijn vertaald.
Anton de Haan van grafisch ontwerpburo Catapult verzorgde de layout en het lettertype op de bank.
Quinten Jacobs, jurist en columnist bij De Tijd, die heeft gelobbied bij de politiek om dit project mogelijk te maken.
Antwerps auteur Chris Ceustermans (links) met Benno Barnard. Chris Ceustermans kent een hernieuwde belangstelling voor zijn biografie ‘Schrijven in de Grauwzone ‘ over J.M.H. Berckmans waarvan zopas het verzameld werk (2 kilo en reeds aan 2e druk!) is verschenen. Eerder schreef Ceustermans een biografie over Emmanuel de Bom en reentelijk een over Filip De Pillecyn.
.
Ook Dorian Van den Brempt, voormalig directeur Vlaams-Nederlands huis deBuren in Brussel, was aanwezig bij de inhuldiging van het gedicht van Eddy van Vliet.
Auteur Luc Boudens, lid van de Postume Pink Poets, een literair en artistiek collectief dat zich tegenover de gevestigde kunst en literatuur plaatste. Voor de originele Pink Poets, opgericht door Patrick Conrad was Luc nog te jong. Oprichter Patrrick Conrad van de orginele Pink Poets was een volle neef van Eddy Van Vliet.Vandaar de link. Het jongst boek van Luc (‘De Oogappel’) is een beetje Proustiaans.
Politicoloog Dave Sinardet, Sint-Andriesbewoner, gaf na afloop in het kader van Zuiderzinnen een causerie in het FOMU.
Links Henri Swennen, prof. emerities die rechten doceerde aan de UA waar Eddy van Vliet les volgde. In het midden Sara Weyns, directrice Middelheim Museum, die mee de plek heeft uitgekozen.
Kunstschilder Jan Vanriet en Piet Piryns, journalist, auteur, redacteur bij o.a. Humo, De Morgen en Knack.
Oscar Vandenboogaard was niet welkom was op de vernissage van de expo De Antwerpse Zes in het MOMU.
Ingrid Vanderveken, die onlangs het boek schreef over de autodidactische schilderes Inès van den Kieboom die op latere leeftijd een onverwachts succes kende.
Tandenfee en snoepjes
Vlak naast de bank met het gedicht was er het kindertheaterfestival Bruist! Trekpleister was de GA GA Garrousel, een artistieke, betoverende draaimolen met waanzinnige surrealistische figuren van theater Froufrou. Er was de gigantische zachte neushoorn waar kinderen konden in- en op klimmen, de kakdamdam, de tandenfee wiens tanden ze konden uitgooien met snoepjes, een mamavarken waarvoor ze reuzenvoeten moesten aantrekken om haar biggetjes terug te brengen.
Buitenechtelijk kind van prins Bernard
In het FOMU ook nog even een interview bijgewoond van Oscar van den Boogaard. Volgens eigen zeggen een vermeend buitenechtelijk kind van de Nederlandse prins Bernard. Hij schreef het boek ‘De zes’, niet te verwarren met het glitter en glattershowboek ‘De Antwerpse zes’ met enkel foto’s en wierook. Voor Oscar zijn uitermate boeiende boek ‘De zes’ heeft hij 150 uren gepraat met de zes en beschrijft hij op eerlijke wijze de dynamiek, de verliefdheden, de spanningen en de ruzies van de zes. Het MOMU vond dit niet leuk en weigerde het boek te verkopen. Oscar werd zelfs drie keer gebeld dat hij niet welkom was op de opening van de tentoonstelling over De Zes en begrijpt de houding van het MOMU nog steeds niet.
Foto op de achtergrond komt uit ‘The Poodles’, een kunssteditie-project
Ikzelf heb het boek in één ruk uitgelezen en begrijp nu waarom ontwerper Margiela anoniem door het leven gaat. Er bestaat geen enkele foto van hem. Z’n houding tegenover z’n liefje Marina Yee toendertijd was ook niet fraai. Hij teerde op haar creativiteit. Voor de vorig jaar gestorven Marina Yee was het karaktermoord. En dat heeft het FOMU waarschijnlijk liever niet geweten. Na Oscar van den Boogaard beklom Dave Sinardet, politicoloog en Sint-Andriezenaar het spreekgestoelte voor een bijzonder onderhoudende causerie. (foto’s Peter Cuypers / coverfoto Michaël Vandenbril)