De studenten kregen een Compas Certificaat. Een erkenning van stad Antwerpen dat studenten via dit vrijwilligerswerk ook werken aan hun talenten en competenties.
Het was een hartverwarmende avond bij hogeschool Thomas More in de Kronenburgstraat, te zien dat er toch nog jongeren zijn die zich als vrijwilliger belangloos inzetten voor de gemeenschap.
Toen Campus National in de Kronenburgstraat 12 jaar geleden in gebruik werd genomen kwam Ann Van de Peer met het idee om de studenten die hier op de campus een kot hebben vrijwilligerswerk te laten doen in de wijk Sint-Andries. Studenten komen zo in contact met de buurtbewoners en zo ontstaan er warme relaties om te bouwen een aangename leefomgeving voor iedereen.
Geëngageerde wereldburger worden
Via dit engagement krijgen studenten de kans om hun talenten te ontdekken en ontwikkelen buiten de klassieke schoolcontext. Via maatschappelijk engagement groeien ze uit tot bewuste en betrokken wereldburgers. De studenten krijgen begeleiding om zichzelf hierin ook beter te leren kennen via vragen als: wie ben ik als persoon, als student en in mijn toekomstige rol in de samenleving. Evelyne Eykelberg, directeur People & Community is grote fan van het project. Zij bedankte iedereen die zich engageert om dit project mogelijk te maken.
Diverse opleidingen van Thomas More zijn betrokken in de buurt, zoals onder andere via het project zorgzame straten, de Human Ressources winkel om sollicitanten te ondersteunen en het studenten- en buurtcafé.
Participatie
Districtsschepen Vincent Gysels haalde herinneringen op aan zijn studentetijd in Leuven en waarom hij in de dorpsachtige setting van Sint-Andries kwam wonen. Als schepen van o.a. participatie juichte hij enthousiast het vrijwilligerswerk toe.
Lucie Blanchaert (volgt toegepast psychologie) heeft er al een jaar opzitten bij Habbekrats in de Prekersstraat die jongeren met een moeilijke thuissituatie opvangen.
LUCIE: “’t Is een multiculturele omgeving en in ‘t begin was het wel heftig om er m’n weg te vinden, hoe te reageren. Ik deed met hen creatieve dingen, zoals schilderen en koken. Maar uiteindelijk was het interessant om andere culturen te leren kennen. En vooral de feedback van collega’s: ‘Goed gedaan.” Dat deed me deugd. Het was een overwinning op mezelf dat ik er m’n mannetje kon staan.”
Amelie Liekens (volgt logopedie) gaf in het Sint-Jan Berchmanscollege op de Meir in de kleuterklas taaltherapie en ondersteunde ook de klasjuf. Vooral met anderstaligen en eentje met Down moest zij hen bijbrengen wat er in een klas van hen wordt verwacht.
AMELIE: “Maar het was hartverwarmend wat ik er voor terug kreeg: lachende kindergezichten en soms zelfs een knuffel. Maar ik had al ervaring met vrijwilligerswerk, ben mee een school gaan bouwen in Albanië en Italie. Ben ook bij de chiro en meegewerkt aan een zorgboerderij. Vrijwilligerswerk zit blijkbaar in m’n DNA. En fijn dat ik het hier ook tijdens m’n studies kon doen.”
Aymerick Bertels (volgt toegepaste psychologie) start dit schooljaar met voorlezen in Via Louiza in de Louizastraat.
AYMERICK: “Ik lees thuis veel voor voor m’n broertje van 4. Ik wil voor hem een voorbeeld zijn. En over 15 jaar samen pinten gaan pakken. Ik vind het belangrijk dat kinderen met boeken bezig zijn. Echte papieren boeken, ik ben daar erg old skool in. Ik wil mensen in moeilijke situaties helpen. Maar praat ook graag met mensen. M’n moeder is een voorbeeld voor me geweest. Ik weet het nog goed, ik was amper 7 en we kwamen met volle zakken uit een grootwarenhuis waar daklozen lagen. M’n moeder had het op dat moment ook niet gemakkelijk, maar heeft meer dan de helft van de zakken uitgedeeld aan de daklozen. Dat was voor mij een wake-up call. ’t Is niet omdat ge zelf niet goed in je vel zit dat ge anderen niet kunt helpen. En helpen, dat is wat ik later als psycholoog hoop te kunnen. En de liefde voor boeken, dat wil ik die kleintjes in de Via Louiza nu al bijbrengen.”
Maar ’t zijn niet enkel de jongeren die zich vrijwillig inzetten voor de gemeenschap. Kris Lambers is er een stralend voorbeeld van. Kris is nu met pensioen, maar heeft 10 jaar de studenten begeleid. Daarna Diane Maes en nu An Lowette.
Ann van de Peer: “Op een niet-schoolse manier leren we de studenten van Thomas More zichzelf later te zien als geëngageerde wereldburger in de samenleving.“
Ann Van de Peer, community manager, An Lowette, coördinatrice en Vincent Gysels, districtsschepen voor o.a. Participatie.
Verschillende verenigingen hadden reeds vacatures voor vrijwilligers. Zoals o. m. Huizeken van Nazareth, Terenga, Via Louiza, Sant’Egidio, Habbekrats, DocAtlas en Kavka.
