Het KLEIN GELUK van Karen Rogiers van den Okay in de Scheldestraat: BOEKEN

Karen Rogiers kennen we als de vroegere shopmanager van supermarkt OKAY in de Scheldestraat. Toen ze op zichzelf ging wonen was dat meteen de Prekerestraat. Ze draagt de wijk en de bewones nog steeds een warm toe.

Karen: “Mijn ‘Klein Gelukske’ is eigenlijk niet zo ‘klein’ meer. Het wordt alsmaar groter. Het is mijn boekenverzameling. Vorig jaar las ik ergens dat vanaf 1.000 boeken je je verzameling een huisbibliotheek mag noemen. Tijdens mijn verlof ben ik beginnen tellen en jawel, schuldig… Waar ik ze allemaal haal? Meestal rommelmarkten, kringloopwinkel, Lillo Boekendorp, andere boekenmarktjes en de boekenruilkastjes in stations en in de buurt. Het plezier van boeken achter laten is minstens even groot als ze vinden.

Ik heb nu een soort leesdagboek waarin ik mooie citaten uit boeken overschrijf.

Een paar jaar geleden heb ik samen met mijn pa 1 muur in mijn woonkamer omgebouwd tot boekenkast en tijdens de lockdowns heb ik een andere boekenkast op kleur gesorteerd. Daar geniet ik nu nog van.

Of ik een favoriet genre heb om te lezen? Eigenlijk niet. Ik lees o.a. thrillers, romans, zelfontplooiingsboeken en verhalen uit WOII. Sinds een jaar ben ik ook begonnen met mooie citaten uit de boeken die ik lees te noteren in een soort leesdagboek. Mijn favoriet leesplekje ligt trouwens vlakbij. De wandelpromenade aan het Zuiderterras. Ik kan niet wachten tot ik daar weer kan geen lezen, genieten van ’t zicht op de Schelde en tussendoor een babbeltje doen met de mensen die mee op de bank komen zitten.”

Het KLEIN GELUK van Patrick Colen: van de regen naar een warm appartement

PATRICK: “Staande op het dek van de Sint-Annekesboot. De regen gutst gulzig naar beneden en ik ben intens gelukkig in dat woeste natuurgeweld. De rede schuift dichter en dichter. Van de boot op de fiets naar my hometown, Sint-Andries, waar Prinske mij opwacht in ons gezellig én warm appartement.”

Het KLEIN GELUK van Ann Van de Peer, Community manager Hogeschool Thomas More (Kronenburg- en Sint-Andriesstraat)

Ann: Koffie zetten met vers gemalen koffiebonen. Maar het is niet voor mezelf. Ik lust geen koffie. Ik hou wel van de geur en het geluid van de koffiemolen. Het brengt mijn gedachten naar ons moeke en vake met hun dagelijks taske koffie aan de keukentafel. Nu drinkt mijn partner hem graag op. En dat is mijn (en zijn) klein gelukske.”

Het KLEIN GELUK van Micha Milants uit de Bogaardestraat

Micha: “In café Beestenbos op de Sint-Andriesplaats kijk ik in het wc-hokje bij de heren, wanneer ik al zittend m’n gevoeg doe, steeds recht voor me en nagenoeg op ooghoogte op een beschadigde gevoegde tegel. Talloze close ups nam ik hier reeds van en door het gebrekkig licht krijgt dit haast het effect van een abstract kunstwerk! Ik geniet telkens van m’n creatieve boost.”
NOTEER OOK ALVAST: Zaterdag 27 juli 2024 om 20u presenteert Micha Milants, zanger, schrijver, performer, in de café Multatuli (Korte Vlierstr. 7) zijn dichtbundel EERLIJK DUURT DE ANGST. Er is een miniconcert ‘Last of the Albinos’ én het is zijn verjaardag. Dus: houdoevast.

Het KLEIN GELUK van Maya Detiège

Maya: “Dat zijn je kippen!’, lacht mijn jongste dochter. Zij en haar zus weten dat ik geluk vind in veel dingen, zoals leuke foto’s nemen, keuvelen met buurtbewoners, wandelen langs de Schelde,.. Maar die kippen zijn inderdaad mijn klein geluk. Het zijn in feite keramische parelhoenen afkomstig uit het idyllische Franse dorpje Lussan.

Hun plompe lijf met daarop een slanke nek en sierlijk kopje geeft hen iets aandoenlijks. Als ik naar hen kijk, ruik ik de lavendel van hun geboortestreek, hoor ik het getsjirp van krekels en voel ik de zon op me. Zo zorgen ze zelfs op druilerige kille dagen voor dat tikkeltje extra warmte in huis.”

Het KLEIN GELUK van Peter Cuypers uit de Riemstraat: het boekje dat we “Barbertje” noemden

Door het boekje denk ik terug aan m’n jeugd en vraag me af wat er van iedereen is geworden.

Peter: “Vijftig jaar geleden, met een weelderige bos blonde ‘Beatles’-haren, was ik een gedreven natuur- en milieu-activist. Als kind van de Flower Power dolle mina’s – een progressieve,veel te romantische generatie – waren wij een groep jongeren die de natuur bestudeerden en allerhande natuurstudiekampen en wegbermopruimacties organiseerden. Op de vele kampen werd er lustig gezongen en gevolksdanst; vrolijke bende die we waren. Om al dat gezang in goede banen te leiden hadden we een klein boekje dat we ‘Barbertje’ noemden. Liedjes van Wannes Van De Velde, Boudewijn De Groot, Walter De Buck …. we kweelden tot laat in de nacht. Op het einde van het kamp schreven we in elkaars boekje leuke herinneringen, anekdotes en, wat ik als jonge knaap niet doorhad, heuse liefdesverklaringen. Als ik daar nu in blader en terugdenk aan de meisjes met hun losse haren versiert met madeliefjes krijg ik een gezonde heimwee.”

Peter Cuypers

.

Wat is er van hen geworden? Grijze haren met verwelkte bloemetjes, losbandige levens vol avontuur en liefde of een ‘huisje, tuintje, kindje? Bij mij blijven de boterbloempjes niet meer zo goed zitten, maar ik denk nog regelmatig terug aan mijn jeugd.
Wie klent er nog een ander klein geluk? Stuur het naar info@wijkkroniek.be

Het KLEIN GELUK van Piet Ceuppens uit de Pompstraat

De subtiele geur van de glimmende inkt van m’n vulpen.

Piet Ceuppens uit de Pompstraat:” Dat is mijn vulpen … voor het schrijven van kattenbelletjes, boodschappenlijstjes en kleine dingen, maar ook voor ‘grotere’ dingen: een gedicht, mijn dagboek.

Het soepel en zacht glijden van de pen over het papier, het zicht van de natte, glimmende inkt die opdroogt en de subtiele geur … Daar kan ik van genieten. “

Wie klent er nog een ander klein geluk? Stuur het naar info@wijkkroniek.be

Het KLEIN GELUK van Nicole Engelen

Vol spanning en verwachting klaar zitten voor een goeie film.

Nicole Engelen

Nicole Englelen, die als logopediste in de lokalen van Thomas More in de Sint-Andriesstraat regelmatig cursussen liplezen/spraakafzien voor slechthorenden geeft, heeft twee klein gelukjes:

“Vol spanning en verwachting klaar zitten in mijne relax voor een goede film … In de winter met een zacht dekentje en kussen erbij … En in de zomer met een fris drankje en ondertussen genieten hoe de avond valt of wat de film wordt.

Mijn tweede klein gelukje is zitten kijken naar Bella tussen gekleurde kussentjes, dat maakt alles goed …. Bella is onze border collie prinses. Ze blijkt bovendien erg slim te zijn ….

Het KLEIN GELUK van Catherine Moortgat uit de Rijke Beukelaarstraat

Mijn zonnevanger die regenboogkleuren geeft.”

Catherine Moortgat uit de Rijke Beukelaarstraat: “Hoewel mijn zonnevanger niet direct in de zon hangt, vangt hij af en toe de reflectie van het raam van de school tegenover mij. In die vluchtige momenten baden mijn muren in prachtige regenboogkleuren en schitteringen, die mijn kamer tot leven brengen. Het licht danst zachtjes, een herinnering aan de magie van het alledaagse.
Dit kleine geluk brengt me altijd vreugde en een glimlach, een reminder dat schoonheid in de meest onverwachte hoeken te vinden is. Elke schittering is een stille serenade.”

Catherine Moortgat

Het KLEIN GELUK van Guido Sanders

Bij het weggooien van het laatste stompje potlood voelde ik me telkens een held.

Mijn Klein Geluk

Een vers geslepen potlood. Elke keer ik als kind op school een potlood moest slijpen had ik het gevoel veel werk te hebben verzet. Zovéél geschreven, zovéél huiswerk gemaakt.
Bij het weggooien van het laatste onbruikbaar kleine stompje voelde ik me een hard werkende held (maar op sokken, besef ik nu). Daarom dat ik nu nog graag met een potlood schrijf.

Wat is jouw KLEIN GELUK? Stuur in het mailtje naar info@wijkkroniek.be.

(Guido Sanders)