Met de tentoonstelling van de Ann Salensjurken laaide de grote verontwaardiging weer op over de verkoop van Ercola in de Wolstraat, waardoor een unieke kunstenaarskolonie door de verkoop van het pand in de Wolstraaat door de stad op straat wordt gezet. (Schepen van cultuur Lien Van de Kelder, waar ben je?).
Dan is er het brede protest tegen het onder de tapijt vegen van het M HKA als museum (nog eens: Lien Van de Kelder, waar ben je?). Kunstenaars en galerijen, ook in het buitenland, lieten hun luid protest en steun aan het M HKA horen. Maar nu is de wind volledig gedraaid en keren 24 Antwerpse galerijen zich tegen het Muhka.
24 galerijen keren zich nu tegen het M HKA
Vier eisen: 1) Ze stellen de raad van beheer in gebreke. Omdat ze niet genoeg doen om de plannen van Gennez van tafel te vegen. 2) Dat het M HKA zichzelf als erfgoedinstelling en museum met een collectie niet genoeg beschermt en actief verdedigt tegen haar plannen. 3) Dat ze de schrapping van de nieuwbouw moeten blijven contesteren. 4) En meer stukken uit de vaste collectie moeten presenteren. Als ze bij de pakken blijven zitten implodeert het volledige ecosysteem van galeries en horeca dat zich rond het M HKA heeft gevestigd.
Nog nooit vertoond
En nu totaal onverwachts, en nog nooit vertoond, distantieert het MOMU in de Nationalestraat zich van het boek De Antwerpse Zes dat net is verschenen ter gelegenheid van de gelijknamige tentoonstelling die zelf heeft georganiseerd. Omwille van twee, nogal vaag omschreven, indiscreties.
Onderlinge spanningen en karakterbotsingen niet uit de weg gegaan
Oscar van den Boogaard werkte twee jaar aan het boek en heeft zelfs de Zes voor een groepsgesprek opnieuw rond de tafel (in het MOMU) gekregen en is onder hun huid gekropen. De Zes zijn enkele jaren na hun ontdekking als zes ego’s uit mekaar gegroeid en zijn elk hun weg gegaan. Om een duidelijk begrip over de ontstaansgeschiedenis te krijgen omschrijft hij de studentikoze dynamiek (‘Wij gaan de wereld veroveren’). Maar ook de onderlinge spanningen en karakterbotsingen is hij niet uit de weg gegaan. Het is een fantastisch boek, uiterst gedocumenteerd, empatisch geschreven, dat de Zes op diverse manieren benadert en de lezer doet begrijpen waar mode rond draait. En hoe nieuwe stijlen ontstaan. Maar wat blijkt nu? Het MOMU distantieert zich van het boek en heeft het uit de rekken gehaald. Nochtans gaat het, naar verluidt, maar over twee fragmenten.
Aan een boek als een reclamefolder hebben we niks
Maar Ann Demeulemeester en haar partner Patrick Robyn, alsook de levenspartner van Dirk Bikkembergs en Marina Yee’s zoon vinden het een geweldig boek. Ondanks de succesvolle als de pijnlijke momenten, die inherent zijn aan een groep. Ze verklaren waarom alles zo is gelopen als het liep. Aan een boek als een reclamefolder hebben we niks. Wanneer onderhuidse spanningen aan het licht worden gebracht en het succes als gevolg daarvan verklaren, wordt het pas interessant. Zo kan ikzelf een anekdote vertellen die ik persoonlijk heb meegemaakt. En nu eerst begrijp ik, door het boek als eye opener, hoe de Zes de Zes zijn geworden. Ik verzeilde in een situatie met een, voor die tijd, haast surreëel einde. Maar door het lezen van het boek werd me alles duidelijk.
Een korte, bijzondere ontmoeting met Marina Yee
De jaarlijkse modeshows die de Moedeakademie met de eindejaarswerken van de studenten organiseert zijn nu een aangelegenheid waar de beau monde, celebrity’s en influencers veel geld voor neertelt om te mogen kijken en gezien te worden. In den beginne was het helemaal anders. Ik stond toevallig in de Souki, het gekende wassalon op den Oever, toen er een flamboyante studente van de Modeakamie binnengestapte. Zwart gekleed en weelderige blonde krullen. We raken aan de praat. Blijkt Marina Yee te zijn. Moest nog wat stukken wassen voor de modeshow met de eindejaarswerken morgen in ‘de lange zaal van de Akademie’. “Kom gerust kijken. Ik ben in de kleedkamer, “zei ze uitnodigend. Zonder enige reservatie, zo ging dat toen nog, stap ik ’s anderendaags de akademie binnen. Ietwat onwennig verlaat ik de kleedkamer en ga in de zaal zitten, te wachten op wat komen gaat. Mindblowende creaties, kledingstukken, nog nooit vertoond. ’s Avonds trokken we, ik mee op sleeptouw genomen, allemaal naar de ondergrondse discotheek The Beach Club op de Lijnwaadmarkt. Iedereen wereldvreemd uitgedost. Een medestudente droeg zelfs een kleed, zodanig ontworpen, dat één borst werd vrijgelaten. Het was surreëel. Ik twijfelde nu even of ik dat detail hier zou vermelden. Maar bij het lezen van het boek kreeg dit gebeuren wel betekenis.
Het moment dat de revolutie losbarstte
Het hoofd van de afdeling mode was Mary Prijot, uiterst conservatief, type Coco Chanel. Ze hield de studenten strak bij de klassieke mode zonder buiten de lijntjes te mogen kleuren. Maar de Zes wilden als aanstormend talent hun eigen grenzen verleggen en individuele antimode maken. Door hun afkeer van de klassieke opleiding groeide hun gezamenlijk verzet waardoor ze permanent wilden experimenteren en zelfs uitbreken. Dat moment in de Beach Club was zo’n moment dat de revolutie losbarstte. En het succesverhaal begon. 40 jaar later, door het lezen van het boek, begreep ik wat er toen gebeurde.
Het boek DE ANTWERPSE ZES is o.a. te koop bij boekhandel Erik Tonen, Kloosterstraat 48 – tel 0 495 25 35 66 – Open: insdag t/m zondag van 13-18u. (Hannibal Books, 2026.. Hardcover, 28,5 x 23 cm, 400 pagina’s, 69,95 euro) Er is een Nederlandstalige én een Engelstalige editie
MOMU – tentoonstelling loopt tot 17.1.2027 – Nationalestraat 28 – Open: van dinsdag t/m zondag van 10 tot 18u.